موسسه تالش شناسی
پایگاهی برای کنشگران گستره هنرو فرهنگ تالش
این شعر را تقدیم می کنم به استاد علی عبدلی

می الست
همه التماس  بودم  که  نوازی ام  به دستی.

تو  نوازشم   نمودی  به  نگاه  نیم مستی.

تو به  بت  سرای  نفسم  چوخلیل پانهادی.

همه را به نام  معبود، به دست  خودشکستی.

نرهانم   از   تملق   ز   سرای   مهربانت.

چو  زدم  چهار تکبیر  که  ندا رسید رستی.

به   تبسم   نگاهت   در  وصل   برگشودم.

به  اشاره  دیده ام  را چو بروی غیربستی.

تو به وسعت   جهانی  به  بزرگیت  نگنجد.

سروجان من فدایت که به کنج دل نشستی

دم  صبح گفت هاتف به گمان  خودیقین دان.

که دراین صراط مستی همه از می الستی.

کمال یوسفیان ارسالی ازاصفهان


ارسال در تاریخ شنبه 30 دی 1396 توسط موسسه تالش شناسی

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو