تبلیغات
موسسه تالش شناسی - کنگره شعرو ادب تالش از نگاهی دیگر
موسسه تالش شناسی
پایگاهی برای کنشگران گستره هنرو فرهنگ تالش


نویسنده : دکتر حذار

در باره همایشی به نام " شعر و ادب تالش" از مدت ها پیش خبررسانی شده بود و در تبلیغات هم آمده بود که کنگره ای برای پاسداشت شعر و نوشتارهای تالشی قراراست که برگزار شود وعده در زمان مقرر انجام شد و صبح رو 27آذر 93 ، همه در محلی که از پیش تعیین شده بود، یعنی سالن اجتماعات شرکت چوکا حاضر شدند.

میزبان یک واحد صنعتی بود که کارش هیچ سنخیتی با شعر و ادب تالشی نداشت. ولی براستی میزبان خو ب و شایسته ای بود.

در آغاز کار، چهره های بشاش و خندان، از یافتن همزبانانی که به زبان تالشی حرف می زدند، زیاد بود.. و کم کم بر تعداد آنها افزوده می گشت. رفتار و منشی که پذیرایی کنندگان و برگزارکنندگان به درستی و متانت داشتند، بیانگر فرهنگ اصیل و کهن این منطقه بود.. حاضرین قدیمی و جدید که در محوطه یا در راهروها بودند، بطور خودکار در تلاش بودند که با بیان کلمات و جملاتی، اصالت و همزبانی خود را نشان دهند..

برخلاف تصور همگان جلسه با تأخیری 2ساعته بخاطر تاخیر در آمدن مسئولینی که قنامشان در لیست سخنرانان افتتاحیه آمده بود . سر انجام با آمدن معاون فرماندار رضوانشهر مراسم افتتاحیه آغاز گردید و به جای سخنرانان پیش بینی شده اشخاص دیگری پشت تریبون قرار گرفتند .

میزبان و دبیر همایش که ساکن شهر رضوانشهر هست، زحماتی را به همراه گروهی از جوانان و دوستان علاقمند برای برپایی این همایش کشیدند که جای تقدیر و تشکر دارد. گرچه شروع دیرهنگام جلسه، همه را نگران اجرانشدن کامل برنامه ها ساخته بود و این مسئله خودبخود بر سردی همایش اضافه میکرد ولی خوشبختانه با شروع کار، کم کم مجلس به گرمی و صمیمیت رفت..

سخنران اول، دبیر همایش بود که با زبان رسمی کشور، یعنی فارسی، از همه بخاطر حضور تشکر کرد و تا پایان هم به همین منوال ادامه داد!

چنانکه گفته شد، میزبان اصلی مردم و مسئولین شهرستان رضوانشهر بودند که بلندپایه ترین مسئولش، معاون فرماندار بود که به گفته خود گیلک زبان بود و علاقه ای هم به زبان تالشی داشت.

عاشوری، نماینده تالش زبان فومن و شفت، از جمله مسئولینی بود که خود را بلافاصله به این همایش رساند. البته بیشتر مجالس را که مربوط به تالش ها باشد، به همین صورت حاضر می شود. نامبرده تأخیر خود را همراهی با مشاور رییس جهمور، آقای یونسی اعلام کرد. ضمن اینکه حامل سلام و پیام ایشان به این مجلس بود. آقای عاشوری، به زبان تالشی حرف زد. البته ایشان جمله ها و کلمه های تالشی را بخاطر تکرار بیش از حد زبان فارسی، با کلمات مخلوط دو زبان فارسی و تالشی که به سبک روان دچار دگرگونی آوایی شده بود، بیان می کرد. ولی بیشترین تلاش را در برقراری یک هارمونی این زبان داشت. آقای عاشوری مدت زیادی را در جلسه نماند، ولی حضورش، گرمی و لطف زیادی را به مجلس داد و پاداش خود را هم از حاضرین با رفتار و گفتار تشکرآمیز گرفت.

مسئولان دیگری که نزدیک ظهر شرعی به این جمع اضافه شدند، فرماندار گیلک زبان ماسال، که بهمراه بخشدار تالش زبان و تازه منصوب شاندرمن بودند که مجال بیان و سخنرانی نیافتند.

شاید عصر آن روز حضور مسئولین را پررنگ تر کرد.

مسئول دیگر، جوان بسیار محجوب و متین و مشتاق فرماندار تالش زبان فومنی شهرستان رضوانشهر که بسیار مشتاق نشان داد. گفته های ایشان که به زبان تالشی بیان شد، برای شنوندگان دلگرمی زیادی بهمراه داشت.. او در راستای اهداف کنگره حرکت کرد. همه آنچه که گفت، به زبان تالشی گفت. حتی اصرار بر بسط و گسترش این همایش ها برای ماندگاری زبان تالشی داشت.

در میان شگفتی تمام، آخرین مسئولی که در دقایق پایانی به جمع اضافه شد، نماینده سه شهرستان تالش بود!

شخصی که باید مدافع و مروج زبان تالشی در سراسر کشور یا در بعدی وسیعتر دنیا باشد. شخصی که رفتار و گفتارش آیینه تمام نمای تالش ها در همه جا باشد. به یقین دلایلی زیادی را در مورد تأخیر در دیررسیدن خواهد داشت. ولی هیچکدام نمی تواند ارزش این جلسه را کم کند و تأخیرش را توجیه.

از نکات بسیار جالب و شنیدنی این بود که ایشان بعد از کمک به اهدای جوایز، از کسانی که به هرنحو به این همایش کمک کرده اند، تشکر کرد. بویژه اشخاصی که کمک مالی کرده بودند! شگفتی دیگر این که مجری همایش، از نامبرده بعنوان کمک یا پشتیانی چیزی نگفت و نام آقای شکری دربین آنها نبود. یعنی ایشان برای گسترش زبان و یا جلوگیری از نابودی زبان اصیل تالشی، در این مجموعه بزرگ، گامی برنداشته اند.

در طول جلسه اشعاری به زبان تالشی و فارسی خوانده شد. یکی از بهترین های آن شعری زیبا و بامعنی از اقای سماپور، شاعر، محقق و نویسنده آستارایی بود که به زبان تالشی عنبرانی حرف می زد.. حتی ایشان عنوان نمودند که در حال تدوین و نگارش دستور و زبان نوشتاری تالشی نیز هستند. از دیگر شعرای حاضر آقای مهرپویا از فومن بود که ابیات شعرش به تمامی کلمات تالشی اصیل و سنتی بود و لهجه ای کاملاض داشت. شاید برای معنی و فهم این کلمات به مترجمی در سنین پدربزرگ هایمان نیاز بود.

بانوانی هم برای خواندن شعر فراخوانده شدند که مانند همیشه مورد تشویق بودند.

نویسندگان مقالات که برای جلوگیری از نابودی این زبان اصیل که پیشینه ای به درازی تاریخ مردم این مرز و بوم دارند، همگی به زبان فارسی مطالبشان را ارایه می دادند! همه بر این اعتقاد بودند که باید از نابودی این زبان جلوگیری شود.. دلایل زیادی را هم عنوان می کردند. مثلاً مهاجرت تالش زبان ها به شهرهای دیگر، عدم استفاده از زبان تالشی در گفتگوهای روزانه، نبود یک دستور و قائده برای زبان تالشی.. نکته بسیار جالب این بود که سه نفر از ارایه کنندگان مقاله، اصلاً تالش زبان نبودند و به تالشی هم تکلم نمی کردند. حتی یکی از سخنرانان، طنزهای فرانوی آقای اکبر اکسیر، نویسنده آستارایی که به زبان فارسی گفته شده بود، را می خواند و مورد تشویق همه حاضرین هم بود. وقتی در پایان جلسه از او پرسیدم آیا این کار شما به نوعی سرقت ادبی نیست؟ در جواب گفت، خود ایشون هم از این کارها می کند.

از جمله کارهای پسندیده ای که در همایش به زیبایی تمام بچشم می خورد، پوشیدن لباس بومی توسط چند نفر از اعضای برگزارکننده این همایش بود. این رفتار شاید تأثیری بیشتر بر گویش های مخلوط در تمام گفتگوهای این همایش داشت. عکس ها و فیلم های زیادی تهیه و گرفته شد. امیدوارم بدرستی و خوبی در بین دوستداران این زبان توزیع شود..

خلاصه کلام اینکه، همه دوستدار بسط و گسترش زبان تالشی بودند. ولی در طول کلیه قسمت های برنامه ها، زبان تالشی برای مَثَل و تضمین ادبی بکارگرفته میشد. یعنی گوینده، تمام حرف هایش را به فارسی می زد، یا از روی نوشته می خواند، ولی از کلمات و عبارت های تالشی بعنوان مثال استفاده می کرد!

در پایان از دوستانی که پرسش هایی در پیرامون این همایش دارند، می توانند در کامنت مطرح و پاسخ خود را دریافت کنند. منبع: از سایت ماسال فردا MasaleFarda.ir





طبقه بندی: مقاله ها، 
ارسال در تاریخ چهارشنبه 3 دی 1393 توسط موسسه تالش شناسی

قالب وبلاگ